همیشه دیدارهای صمیمی و نزدیک رئیس جمهور با مردم همواره برای من این سئوال را داشته که با چه انگیزه  و تفکری انجام می شود؟ معمولا این طوری توجیه می شود که این یک حرکت سمبولیک هست تا مسئولین پائین تر هم الگو برداری کنند و مشکلات مردم را از نزدیک ببینند و بشنوند و هر چه زودتر راه حلی برای برطرف کردن آن بکنند! اگر با این نگاه هم ببینیم چند سئوال پیش می آید؟

 1- تا امروز هیچ مدیر و وزیر یا استانداری  کاری که رئیس جمهور می کند انجام نمی دهد و فقط ایشان تنهایی به مشکلات 72 میلیون نفر رسیدگی می کند.

  2- نهادهای مربوط به رسیدگی و رفع مشکلات مردم چه می کنند؟

  3- مدیران زیر نظر وزیران و استانداران و زیر مجموعه دولت چگونه به مسائل مردم رسیدگی می کنند که همه دنبال نامه دادن و دیدار با رئیس جمهور هستند؟

  4- وقت رئیس جمهور باید صرف مسائل کلان کشور بشود یا دیدارهای مردمی؟

  5- مدیریت و نظارت سیستم دولتی چگونه عمل می کند که مشکلات مردم هر روز بیشتر از دیروز می شود؟

 و در آخر زمان ما با دوران حکومت علی ابن ابیطالب (ع) خیلی فرق می کند دیگر احتیاجی نیست که مسئولین به خانه فقرا بروند و کلی با گرد و خاک هلی کوپتر و اذیت و آزار با آنها دیدار کنند چون اگر کمیته امداد امام خمینی  کارش را درست انجام دهد مشکلی برای فقرا به وجود نمی آید اگر وزارت اطلاعات اطلاع رسانی کند و وزارتخانه های دیگر کارشان را درست انجام دهند خیلی از مشکلات و گرفتاریهای مردم رفع می شود. به شدت خلاء مدیریت خلاق . دلسوز و نخبه در کشور احساس می شود. این موضوع برای این زمان و یک دوره خاص نیست از زمان شاهان بی لیاقت و بی کفایت بوده تا امروز.