تبليغاتX
حیدریم

یک روز پس از تائید دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری از سوی شورای نگهبان

 مهدي كروبي با نگارش نامه اي به نتيجه انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري اعتراض كرد و با صراحت تاكيد كرد كه دولت برآمده از آن را دارای مشروعیت و مقبولیت نمی داند و در هیچ برنامه ای از جمله تنفیذ و تحلیف آن شرکت نخواهد کرد . كروبي همچنين اعلام كرد كه براي تغيير وارد عرصه انتخابات شده بود و از مردم عذرخواهي كرد بابت انكه نيروهاي غيبي و ظاهري مانع از تغيير در قوه مجريه شدند . او همچنين با اعتراض به بازداشت هاي گسترده خواستار آزادي تمام زندانيان شده و از مسئولان خواست كه از تمامي انها اعاده حيثيت شود . كروبي اعلام كرد كه در هر شرایطی و با هر امکانی به مبارزه ادامه خواهد داد و تاكيد كرد كه برای هرگونه همکاری با افراد و گروه های سیاسی تحول خواه در این مقطع حساس که به نظر می رسد «جمهوریت» در کنار «اسلامیت» و «ایرانیت» در خطر است آمادگي دارد.

متن کامل بیانیه مهدی کروبی

بیانیه سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي ايران

بیانیه آیت الله طاهری (امام جمعه سابق اصفهان)

نوشته شده توسط حیدریم در ساعت 14:44 | لینک  | 

رفتن همیشه تلخ نیست. گاه، رفتن‏ها از همان آغاز، مؤیّد رسیدن است. پرپر شدن، همیشه اشک‏آلود نیست؛ گاه، حماسه‏ای زبانزد است.
باید این خاک فرارفته تا آسمان را که میراث خون‏های شهید و بی‏باک است، با دست‏های خداخواهی و با باور بی‏تردید، در آغوش بگیریم و پاسدار این مرز روبه خدا باشیم.
هراسی نیست؛ خداوند، بالای سرِ ایمان ما سایه دارد.
هراسی نیست؛ مؤمنان، رستگاران همیشه‏اند.
«نهراسید و اندوهگین مباشید که شما برترید؛ اگر به خداوند ایمان دارید».
راه بهار، بسته نیست
راه بهار، بسته نیست. هرگوشه اشارت چشمان پیرمیخانه، سجاده به سوی بهار می‏سازد. شال و کلاه کرده‏ام تا از جاده خونین لاله‏ها بگذرم. می‏خواهم به جاده‏ای بروم که در آن، علایم راهنمایی بندگی گذاشته‏اند؛ جاده‏ای که با لبخند از آن گذشتید و من با وضو باید بگذرم. اکنون، می‏خواهم با طهارت کلامتان و استعانت شفاعتتان و نیت امامتان، وضو کنم.
لاله، از جویبار خودسازی آب می‏خورد
خون، اولین رنگ نقاشی ما در بهار بود. پدرم می‏گفت، اگر لاله‏ای نروید، بهاری نمی‏آید و من برای آمدن بهار معرفت، هر روز، هزار بار شهید می‏شوم؛ هر روز، هزار بار روی مین توبه می‏روم.
پدرم می‏گفت، لاله‏ها از جویبار خودسازی آب می‏خورند؛ نه از آبراه خودپرستی. می‏خواهم جهانی به رنگ مردانگی شما بسازم.

و چقدر زود فراموش شدند! آنها برادران و خواهران ما بودند. و آنان ما را خواهند بخشید!
بیا به بهشت زهرا برویم تا برادرم تنها نماند.
بیا به بهشت زهرا برویم تا با همه احوال‏پرسی کنیم.
بیا به بهشت زهرا برویم تا با نگاه‏هایشان آشتی کنیم.
سلام کنیم
و شهیدان در ما حضور دارند.
من بارها با شهیدان، در بهشت زهرا، قدم زده‏ام و برای‏شان شعر خوانده‏ام.
من، روزی صد بار به بهشت زهرا می‏روم؛ غربتم را به شهیدان می‏گویم و آنها روزی هزار بار، مرا به گریه مهمان می‏کنند.
بیا با شهیدان، مهربان‏تر باشیم.
بیا با آنان حرف بزنیم؛ سلام کنیم، دست بدهیم!
آنها خواهران و برادران ما هستند.
و... ما را می‏بخشند.
بیا به بهشت زهرا برویم.
یک، دو، سه؛ شهید!
زینب مسرور
تنور جنگ زبانه می‏کشید
سیاهی شب بر تن دشت تازیانه می‏زد
نخل‏ها سر بریده می‏شدند
آواز در گلوی نی‏ها خشکیده بود
و تنها موسیقی سهمگین خمپاره‏ها و توپخانه، در گوش چنگ می‏انداخت
لاله‏ها پرپر می‏شدند!
کسی باید به داد بشریت می‏رسید!
کسی باید بر می‏خاست
و آن‏گاه، برخاستند
لشکر پابرهنه خدا؛
با گام‏هایی استوار
«ما مسلح به الله اکبریم»

یاد و خاطره ۵۸۶۰ شهید عملیات کربلای یک ۱۰/۴/۶۵ (آزاد سازی شهر مهران) گرامی باد.

نوشته شده توسط حیدریم در ساعت 15:7 | لینک  |